αρχική σελίδα    δραστηριότητες    εργασίες    το σχολείο μας    επικοινωνία

διδακτικό προσωπικό     μαθητικό δυναμικό

 

 

 

Ο Πρίγκιπας

και το γαλάζιο πουλί

 

Παραμύθι

 

 

 

  Το εξώφυλλο είναι του Γ. Παπαλεωνίδα

 

2ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Μηχανιώνας

Σχολικό έτος 1995-96

 

 


  ΕΡΓΑΣΙΕΣ

Κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη

δωσ’ της  κλώτσο να γυρίσει παραμύθι ν’ αρχινήσει

<  

Μια φορά κι έναν καιρό σε έναν πανύψηλο και φωτεινό πύργο με μια τεράστια αυλή γεμάτη πράσινο και πλουμιστά λουλούδια, ζούσε  ο πρίγκιπας εκείνης  της χώρας. Αυτός λοιπόν, ήταν ψηλόλιγνος, μελαχρινός, με μεγάλα, γλυκά μάτια και φορούσε πάντα γαλανόλευκα ρούχα.

Μια μέρα ο πρίγκιπας αυτός στάθηκε στο παραθύρι του πύργου του και άρχισε να τραγουδάει. Τραγουδούσε τόσο ωραία… σαν αηδόνι! Εκείνη την ώρα, έτυχε να περνάει μια γριά μάγισσα που τον ζήλεψε πολύ! Γι αυτό του έδωσε την κατάρα,

-Όταν βραχείς στα χείλη σου, να χάσεις τη λαλιά σου!!

Οι μέρες κυλούσαν. Ένα ηλιόλουστο πρωινό, ο πρίγκιπας αποφάσισε να πάει με τους αυλικούς του στο διπλανό δάσος για κυνήγι. Όμωςστη διαδρομή χάθηκε και σε μια απότομη κατηφοριά ενός μικρού λόφου έπεσε από το άλογό του και λιποθύμησε.

Τότε, τον βρήκε μια πανέμορφη νεράιδα και… του έπλυνε το πρόσωπο σε ένα τρεχούμενο, γαλάζιο ρυάκι. 

Από τη στιγμή που το νερό άγγιξε τα χείλη του ο πρίγκιπας έχασε τη λαλιά του. Η νεράιδα πάλι, άρχισε σιγά-σιγά να μεταμορφώνεται σε ένα καφετί φίδι που πήρε τον πρίγκιπα και τον πήγε στον πύργο των φιδιών. Ο πύργος ήταν απαίσιος, σκοτεινός και γεμάτος φίδια. Φίδια στην αποβάθρα, φίδια στις πόρτες, φίδια παντού! 

Το φίδι, λοιπόν, παρουσίασε τον πρίγκιπα στη βασίλισσα των φιδιών. Αυτή ήταν κίτρινη και είχε πάνω στο σώμα της πράσινες βούλες. Είχε μια διχαλωτή κόκκινη γλώσσα που συνέχεια την έβαζε και έβγαζε μέσα στο κιτρινωπό στόμα της. Η βασίλισσα είπε στον πρίγκιπα,

-Αν σε τρεις μέρες, βρεις το γαλάζιο πουλί και το φέρεις στον πύργο, τότε θα ξαναβρείς τη λαλιά σου!

Μην έχοντας άλλη λύση, ο πρίγκιπας ξεκίνησε να πάει να βρει το γαλάζιο πουλί. 

Στο δρόμο του συνάντησε ένα μικρό καφετί πουλάκι που είχε πέσει κάτω από τη φωλίτσα του τραυματισμένο. Το πήρε στα χέρια του, το περιποιήθηκε και το έβαλε πίσω στο σπιτάκι του.

Το  πουλάκι, για να δείξει την ευγνωμοσύνη του, του έδωσε το φτερό του και του είπε,

-Κάποτε θα σου χρησιμεύσει…

Ο πρίγκιπας προχωρούσε, προχωρούσε, προχωρούσε, ώσπου σιγά – σιγά ο ήλιος άρχισε να χάνεται πίσω από τα πράσινα βουνά. Τότε ήταν που βρέθηκε μπροστά σε μια καλύβα. Χτύπησε την πόρτα και του άνοιξε μια καλή γριούλα, που του πρόσφερε ζεστό φαγητό και στέγη για να περάσει τη νύχτα. Η γριούλα έδωσε στον πρίγκιπά μας ένα χρυσό κλειδί.

-Κάποτε θα το χρησιμοποιήσεις, του είπε.

Το πρωί, μόλις ο ήλιος άρχισε να ανατέλλει ο πρίγκιπας σηκώθηκε, αποχαιρέτησε τη γριούλα και ξεκίνησε  να βρει το γαλάζιο πουλί. Όλη τη μέρα τριγυρνούσε  εδώ και εκεί ψάχνοντας. Όταν άρχισε να νυχτώνει, κουρασμένος καθώς ήταν, κάθισε στον κορμό ενός δένδρου και αποκοιμήθηκε. 

Το επόμενο πρωί ξύπνησε μέσα σε απόγνωση. Δεν ήξερε πια τι άλλο να κάνει. Τελείωναν οι μέρες. Γαλάζιο πουλί δε φαινόταν πουθενά. Τότε, χωρίς να το καταλάβει καλά καλά, πήρε μια πέτρα και … ζωγράφισε μια μεγάλη πόρτα στον κορμό του δέντρου!!! Έβγαλε και το χρυσό κλειδί που του έδωσε η γριούλα και το έβαλε μέσα στην κλειδαρότρυπα.

Η πόρτα άνοιξε!

Ένα παραδεισένιο μέρος εμφανίστηκε μπροστά του. Θαμπωμένος από την ομορφιά του τόπου, κοιτούσε αχόρταγα τα πανύψηλα και όμορφα δέντρα, τις απέραντες πεδιάδες, τις γεμάτες χρωματιστά λουλούδια. Μεθυσμένος από τα τιτιβίσματα των λογιών – λογιών πουλιών, έβγαλε το φτερό που του ’χε δώσει το μικρό καφετί πουλάκι. Το πήρε όμως το αεράκι και το ’ριξε στα νερά ενός ποταμού που έτρεχε εκεί.

Τότε … ω θαύμα! 

Εμφανίστηκε μια χρυσή γέφυρα που ένωνε τις δυο όχθες. Ο πρίγκιπας πέρασε στην απέναντι όχθη και βρέθηκε μπροστά στη φωλιά του γαλάζιου πουλιού!

Το γαλάζιο πουλί του μίλησε με την πιο γλυκιά ανθρώπινη φωνή που είχε ακούσει ποτέ στη ζωή του,

-Μη φοβάσαι, θα σε οδηγήσω εγώ στο κάστρο των φιδιών! 

Έτσι έγινε. Μόλις μπήκανε όμως, μέσα στο κάστρο, αυτό πήρε άλλη μορφή. Έγινε ένα υπέροχο παλάτι γεμάτο φως, λουλούδια και φανταχτερά χρώματα. Απ’ την άλλη, τα φίδια που ζούσαν εκεί μεταμορφώθηκαν σε ανθρώπους που φαίνονταν να γιορτάζουν. Ο πρίγκιπας γύρισε και κοίταξε δίπλα του, μα στη θέση του γαλάζιου πουλιού ήταν μια όμορφη πριγκίπισσα με κατάξανθα μακριά μαλλιά και γαλάζια μάτια.

Λύθηκαν τα μάγια και ο πρίγκιπας βρήκε τη λαλιά του. Μαγεμένος τώρα από την ομορφιά της κοπέλας τη ζήτησε σε γάμο. 

-Ναι! ναι! ναι!! Σε περίμενα! Είπε εκείνη και γάμος έγινε με γλέντια και χορούς. Χορούς και τραγούδια.

Όλοι ήταν αληθινά, ευτυχισμένοι.

Έτσι ζήσανε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα…

 

ΤΕΛΟΣ

 

Για το παραμύθι αυτό συνεργάστηκαν οι μαθητές και οι μαθήτριες της Ε2 τάξης του 2ου Δημοτικού Σχολείου Νέας Μηχανιώνας, στα πλαίσια του προγράμματος «Λαϊκή Παράδοση και Παιδί».

 

 

Μπουρδαμής Χρήστος

 

Ντούσης Ευάγγελος

 

Ονουφρίου Ηλιάνα

 

Παπαθανασίου Ευτέρπη

 

Παπαϊωάννου Ελευθέριος

 

Παπακώστας Θωμάς

 

Πέτροβας Μιχαήλ

 

Πραφιτσιώτης Αθανάσιος

 

Προύσαλη Φωτεινή

 

Πχαλάτζε Άγγελος

 

Τρακίδου Ευαγγελία

 

Τσάνταλης Δημήτριος

 

Τσουρού Μπουγιούκα Ιωάννα

 

Φερβελή Πασχαλίτσα

 

Φιριπής Ανδρέας

 

Χατζηπαναγιώτης Παναγιώτης

 

Χιότογλου Ευαγγελία

 

Χουλίδου Νικολέτα

 

Χρεβάτης Βασίλειος

Η δασκάλα της τάξης:

Μπεκερίδου Θάλεια 

Ευχαριστούμε πολύ το Δήμο Νέας Μηχανιώνας που κάλυψε τα τυπογραφικά έξοδα της εργασίας αυτής.